Swipen, het gebaar waarmee u door profielen bladert en in één seconde op basis van een foto beslist, is een ergonomisch succes: het is eenvoudig, snel en vrijblijvend. Het is ontworpen om het aantal interacties te vermenigvuldigen, en daarin slaagt het. Het is niet ontworpen om twee mensen te helpen beslissen of zij samen een leven kunnen opbouwen, en het psychologisch onderzoek legt vrij goed uit waarom. Dit artikel beschrijft wat dit mechanisme goed doet, wat het slecht doet wanneer het doel een huwelijk is, en wat een gestructureerde aanpak anders doet.
Wat swipen goed doet
Daar moeten we mee beginnen, want kritiek op swipen is vaak kritiek op wie het gebruikt, en dat heeft geen enkel nut. Swipen lost op elegante wijze een reëel probleem op: zonder moeite en zonder tussenpersoon toegang geven tot een groot aantal mensen die u anders nooit zou zijn tegengekomen. Om een idee te krijgen van « wie er is », is het doeltreffend. Het vraagt niets: geen plan formuleren, niet wachten, u niet blootstellen aan een derde. En het heeft gelukkige huwelijken mogelijk gemaakt; dat ontkennen zou absurd zijn.
Het probleem is niet wat het mogelijk maakt. Het is wat het, buiten het weten van de gebruiker om, doet met de manier van beslissen.
Wat het met de beslissing doet
Het laat beslissen vóór het informeert
Het gebaar komt vóór het lezen. U beslist op basis van een beeld en twee regels, en daarna ontdekt u eventueel de waarden, het plan, de manier van zijn. Voor een huwelijk is de nuttige volgorde precies omgekeerd: eerst wat duurzaam zal wegen, daarna de rest. Een door Abû Dâwûd overgeleverde hadith beveelt wie een vrouw wil huwen aan te kijken naar wat hem daartoe zal brengen; maar die blik komt ná de intentie en richt zich op de persoon, niet op een miniatuur tussen honderd andere.
Een overzichtsstudie die in 2012 in Psychological Science in the Public Interest is gepubliceerd door vijf relatiepsychologen heeft in detail onderzocht wat onlinediensten met de kennismaking doen. Zij beschrijft hoe het doorbladeren van profielen bij de gebruiker een beoordelende houding installeert, waarin personen op losse kenmerken worden vergeleken, als producten, wat de geestesgesteldheid schaadt die nodig is om een relatie aan te gaan. Dezelfde studie concludeert dat de aanspraken van diensten om het slagen van een paar op basis van profielen te voorspellen wetenschappelijk niet zijn aangetoond.
Het installeert een afwijsreflex
Een studie die in 2020 in Social Psychological and Personality Science verscheen, heeft getest wat er met het oordeel gebeurt naarmate men verder bladert. De auteurs stelden vast, zowel bij hypothetische als bij echte profielen, dat deelnemers steeds meer afwezen naarmate zij verder in de reeks kwamen, los van de profielen zelf, en dat die daling gepaard ging met een afnemende tevredenheid over de foto's en een groeiend gevoel van mislukking. Zij noemden dat een « afwijzende geestesgesteldheid ». Anders gezegd: de honderdste persoon maakt geen enkele kans, wie zij ook is, omdat u er negenennegentig vóór haar hebt gezien.
Voor een huwelijkstraject is het gevolg rechtstreeks. Het is niet alleen dat u mensen terzijde schuift die geschikt hadden kunnen zijn; het is dat u went aan terzijde schuiven, en dat u elke nieuwe persoon benadert met een ongunstig vooroordeel dat zij niet heeft verdiend.
Het verwart overvloed met vrijheid
Het idee dat meer keuze betere keuzes oplevert, is intuïtief, en voorbij een bepaald punt onjuist. Een klassiek geworden experiment, in 2000 gepubliceerd in het Journal of Personality and Social Psychology, toonde aan dat mensen die voor een groot assortiment stonden, minder vaak tot een keuze kwamen dan mensen die voor een beperkt assortiment stonden, en dat zij achteraf minder tevreden waren over hun keuze. Het ging om jam en om opstellen, niet om huwelijkspartners; maar het beschreven mechanisme, de keuzeoverlast die eerst verlamt en dan teleurstelt, is hetzelfde dat de studie van 2020 terugvindt bij het doorbladeren van profielen.
Toegepast op het zoeken naar een partner levert dat een paradox op die wie het heeft meegemaakt goed kent: nooit waren zoveel mensen bereikbaar, nooit was het zo moeilijk zich aan één van hen te verbinden, omdat er altijd nog een volgende achter zit.
Het maakt van de foto de eerste filter
Wanneer het scherm rond een gezicht is gebouwd, wordt al het andere bijzaak. Dat benadeelt in de eerste plaats de mensen die hun beeld niet aan onbekenden willen tonen, en dat zijn er veel onder wie een huwelijk zoekt binnen een kader van ingetogenheid: veel vrouwen haken simpelweg af, of vluchten in vervaagopties die vaak betalend zijn. Het benadeelt vervolgens iedereen, omdat de foto de minst voorspellende informatie is over hoe een gezamenlijk leven eruit zal zien.
Het verdunt de aandacht
Tien gesprekken tegelijk openen betekent er geen enkel verzorgen. Elk gesprek wordt inwisselbaar, afhaken zonder uitleg wordt de norm, en de persoon aan de andere kant weet dat, wat haar ertoe aanzet hetzelfde te doen. Een huwelijkstraject verdraagt die aandachtseconomie slecht: het vraagt dat u één persoon tegelijk ernstig neemt, lang genoeg om de vragen te stellen die ertoe doen.
Niemand leest na
Ten slotte controleert in een bladermechanisme geen enkel mens of een voorstel zinvol is. Het algoritme optimaliseert wat het meet: de bestede tijd, het aantal gebaren, het terugkeren naar de app. Dat is geen kwade wil; het is waarvoor het is gebouwd. Maar wat het meet, is niet wat u zoekt.
Nuance. Niets van dit alles betekent dat de mensen op deze apps niet serieus zijn. Velen zijn dat wel, en zij zoeken er een huwelijk tégen het mechanisme van het instrument in, door zelf de heldere intentie, het kader van de gesprekken en de aanwezigheid van een derde te herscheppen die het instrument niet biedt. De kritiek betreft het instrument, niet hen.
Wat een gestructureerde aanpak anders doet
Een gestructureerde huwelijksbemiddeling, beschreven in de gids halal matchmaking, keert elk van de bovenstaande punten om. Zo doet Nikaa7 dat concreet.
De intentie komt eerst. U komt binnen om te trouwen, en dat wordt gezegd. Het levensplan (huwelijkstermijn, kinderwens) is onmisbaar om voorstellen te ontvangen.
De informatie gaat vooraf aan de beslissing. De waarden, de persoonlijkheid, de geloofsbeleving in eigen woorden, het levensplan en de verwachtingen op drie niveaus (voorkeur, belangrijk, niet onderhandelbaar) worden opgegeven vóór enig voorstel. Wanneer een voorstel aankomt, gaat het vergezeld van zijn redenen: de raakvlakken en de punten om te bespreken.
Het volume is door de constructie beperkt. Een deterministische en geversioneerde compatibiliteitsmotor rangschikt kandidaten die al in aanmerking komen op vijf dimensies (waarden, levensplan, familie, persoonlijkheid, geografie); hij staat niets toe en verbiedt niets. Daarna leest een conseiller elk voorstel na voordat het wordt voorgelegd, kan het met opgave van reden terzijde leggen, en wijzigt nooit een score. U ontvangt weinig, nagelezen voorstellen in plaats van een stroom.
De foto is geen filter. Geen enkele foto is openbaar; leden worden weergegeven met hun initialen, en de voornaam wordt nooit aan een ander lid getoond.
Niets gebeurt zonder akkoord. Ieder uit zijn interesse voor zich; niets wordt doorgegeven zonder wederkerigheid; een omkaderd gesprek opent pas na de uitdrukkelijke toestemming van beide personen, nooit vooraf aangevinkt, nooit door iemand anders gegeven. Een weigering is definitief voor het betrokken voorstel; niemand herinnert u eraan.
De score presenteert zich als wat hij is. Een inschatting, geen garantie: die vermelding staat bij elke getoonde score. De berekening helpt bij het rangschikken; zij voorspelt geen huwelijk, en zij beweert dat ook niet.
Het tempo is anders: minder voorstellen, beter uitgelegd, en tijd voor elk ervan. Dat is geen gebrek van de aanpak; het is haar principe. Het artikel halal matchmaking of datingapp: wat is het verschil? vergelijkt beide modellen punt voor punt, en het artikel serieuze huwelijksbemiddeling herkennen geeft de vragen die u aan elke dienst kunt stellen.
Veelgestelde vragen
Is een gestructureerde aanpak trager?
Zij stelt minder voor, en wat zij voorstelt is nagelezen. Wat trager is, is de stroom; wat sneller is, is de overgang van een voorstel naar een weloverwogen beslissing, omdat de nuttige informatie er vanaf het begin is.
Moet u een foto tonen om voorstellen te ontvangen?
Nee. Bij Nikaa7 is geen enkele foto openbaar, en een voorstel berust op de waarden, het levensplan en de andere dimensies van compatibiliteit, niet op een beeld.
Wie beslist dat een voorstel mij wordt voorgelegd?
Een mens. De compatibiliteitsmotor bereidt voor en rangschikt; een conseiller leest elk voorstel na en beslist het voor te leggen of terzijde te leggen, met opgave van reden. De score wijzigt hij nooit.
Is swipen « verboden » voor een moslim?
Dit artikel geeft geen religieus oordeel en u zult er hier geen vinden. Het beschrijft wat een mechanisme met de beslissing doet; de criteria die personen van kennis aanvoeren om een manier van partner zoeken te beoordelen, staan in de gids halal matchmaking, en het oordeel is aan ieder zelf.